Zenuwachtig friemelend...
Door: Wilma
Blijf op de hoogte en volg Wilma
19 Augustus 2018 | Oeganda, Bududa
Zenuwachtig friemelend aan zijn boord en keel, staat een man op. Hij schraapt zijn keel begint te praten.
Ik kijk hem aan. Achter hem zitten veel ouders van kinderen van de school. Een school ‘deep in the village’ in Bududa district, in het oosten van Uganda. In een schitterende omgeving tussen de bergen. Afgelegen.
‘Eh…’ en hij begint te praten.
We hebben een middag vol informatie achter de rug. De mensen hebben geluisterd naar lessen over de basis van een gezond gezin, actief bezig geweest met de 5 talen van liefde. Wat is jouw liefdestaal? Wat heb jij nodig en hoe kun je een ander liefde tonen?
De middag was lang, en nog steeds zit het klaslokaal vol met ouders. Verschillende vragen zijn gesteld en beantwoord.
‘Ja, dank jullie wel voor al de lessen die jullie hebben gedeeld. Het is heel waardevol. Het is goed. En ik zie dat we elkaar hier niet liefhebben, we vertrouwen en respecteren elkaar niet. Dat geeft moeilijkheden om elkaar te begrijpen…’
Wat een openheid en kwetsbaarheid.
Wij, het Nederlandse team en ik, zijn hier een dag. Morgen vertrekken we weer.
We krijgen een inkijkje in hoe de community hier functioneert.
Ik moedig de mensen aan om te gaan beginnen om het anders te doen, om te starten om elkaar lief te hebben, positieve woorden te spreken. Dat gaat verschil maken in jullie families en een uitwerking hebben op de community…
Niet wachten totdat de ander, de overheid, of… iets gaat doen. Het begint in je eigen gezin.
We hebben gezaaid deze dag. Ik hoop dat er mensen de moed hebben om het anders te gaan doen. En dat ik meer lokale mensen mag gaan trainen zodat zij, zij die dichtbij de community staan, naast deze gezinnen mogen gaan staan en samen stappen mogen gaan zetten op deze nieuwe weg.
Ja, met de uitnodiging om weer terug te komen en meer te delen, zijn we vertrokken.
Ik kijk hem aan. Achter hem zitten veel ouders van kinderen van de school. Een school ‘deep in the village’ in Bududa district, in het oosten van Uganda. In een schitterende omgeving tussen de bergen. Afgelegen.
‘Eh…’ en hij begint te praten.
We hebben een middag vol informatie achter de rug. De mensen hebben geluisterd naar lessen over de basis van een gezond gezin, actief bezig geweest met de 5 talen van liefde. Wat is jouw liefdestaal? Wat heb jij nodig en hoe kun je een ander liefde tonen?
De middag was lang, en nog steeds zit het klaslokaal vol met ouders. Verschillende vragen zijn gesteld en beantwoord.
‘Ja, dank jullie wel voor al de lessen die jullie hebben gedeeld. Het is heel waardevol. Het is goed. En ik zie dat we elkaar hier niet liefhebben, we vertrouwen en respecteren elkaar niet. Dat geeft moeilijkheden om elkaar te begrijpen…’
Wat een openheid en kwetsbaarheid.
Wij, het Nederlandse team en ik, zijn hier een dag. Morgen vertrekken we weer.
We krijgen een inkijkje in hoe de community hier functioneert.
Ik moedig de mensen aan om te gaan beginnen om het anders te doen, om te starten om elkaar lief te hebben, positieve woorden te spreken. Dat gaat verschil maken in jullie families en een uitwerking hebben op de community…
Niet wachten totdat de ander, de overheid, of… iets gaat doen. Het begint in je eigen gezin.
We hebben gezaaid deze dag. Ik hoop dat er mensen de moed hebben om het anders te gaan doen. En dat ik meer lokale mensen mag gaan trainen zodat zij, zij die dichtbij de community staan, naast deze gezinnen mogen gaan staan en samen stappen mogen gaan zetten op deze nieuwe weg.
Ja, met de uitnodiging om weer terug te komen en meer te delen, zijn we vertrokken.
-
19 Augustus 2018 - 13:54
Carlien:
Hai Wilma,
Wat is dit inspirerend! Actueel voor de mensen die jij ontmoet in Oeganda, actueel ook voor ons hier in Nederland. Het verschil maken in het klein, de plek waar je bent.. Dank je voor delen!
Groet van Carlien :) -
20 Augustus 2018 - 09:46
Jolanda En Piet:
Hallo Wilma, Prachtig om dit te lezen. Jij kunt in Nederland nog veel mensen helpen. Ik vind het knap dat je dit doet. We gaan je over een aantal weken ontmoeten. Ik kijk er naar uit. Liefs -
23 Augustus 2018 - 19:50
Ina:
Hoi Wilma.
2 reisverslagen achter elkaar gelezen. Hier in Nederland zouden we ons omdraaien om te "graaien in de stront". Maar jij laat ons weten om met iets "eenvoudigst" vruchten van je werk te creëren. Gewoon omdat zij de middelen niet hebben. Geweldig mooi om te lezen. Met het tweede verslag open je vele ogen. Niet alleen bij jouw daar in Uganda, maar ook hier in Nederland kunnen wij dit ter harte nemen. Meestal is de liefde niet aanwezig. En dan begrijp je elkaar ook niet meer. Maar Jezus heeft ons geleerd lief te hebben en het uit te dragen. Ga met Hem verder en Hij zal met je zijn.
Liefs van ons.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
