Sinterklaas in Jinja - Reisverslag uit Jinja, Oeganda van Wilma Kok - WaarBenJij.nu Sinterklaas in Jinja - Reisverslag uit Jinja, Oeganda van Wilma Kok - WaarBenJij.nu

Sinterklaas in Jinja

Door: Wilma

Blijf op de hoogte en volg Wilma

06 December 2019 | Oeganda, Jinja


Wetend dat jullie nu het heerlijke avondje vieren, schrijf ik deze blog.
Dit jaar was de primeur: sinterklaas in Jinja!
Een bijzondere ervaring. Genoten van de voorpret. Dit keer werd ik gevraagd om zwarte piet te zijn van de sinterklaas die al jaren in Kampala aankomt.
Daar hoefde ik niet lang over na te denken. De Nederlandse kinderen in en rond Jinja dit feest te laten beleven.
’s Middags klaar maken. Zakken vullen, zwart op het gezicht. Handschoenen aan, lange sokken aan, pruik op en dat bij 26 graden.
Ik voelde me echt zwarte piet in mijn Afrikaanse stijl outfit. In de auto naar de overkant van de Nijl. Daar zal een bootje ons oppikken en naar de locatie brengen waar de kinderen zijn. Moet je je voorstellen: een hele gekke muzungu (blanke) die de auto bestuurt: wit gewaad, spierwit haar, enorme witte baard en snor. En dan donkere mensen achterin, die toch geen echte afrikanen lijken.
We zagen de verbazing op de gezichten. Grote ogen, elkaar aankijken en de auto nakijken. Sinterklaasliedjes zingend hebben we de Nijl bereikt. Eh, bijna… We hebben nog een wandelingetje te gaan. Stukje steil naar beneden, over gladde stenen… Was blij dat ik mijn sneakers aan had en niet de pumps, die wel echt ‘zwarte pieten schoenen’ leken.
We wachten op het bootje. Ja, hoor een authentiek vissersbootje komt eraan. Het instappen is een waagstuk. Het water staat laag, dat betekent gladde stenen en dan instappen in de spitse punt van het bootje.
Even wiebelen, over zitbankjes heen stappen en dan zitten. 2 minuten peddelen, is ons toegezegd. Aan de overkant zien we de kinderen al staan en we horen ze roepen en zingen. Daar gaan we. De eigenaars van het bootje peddelen ons… maar niet rechtstreeks naar de overkant… Er gaan ook altijd dingen anders bij het sinterklaasfeest. Nee, we gaan rechtsaf, om een eiland heen.
Ik zit naast mij op de bodem van de boot een kei liggen. Er bubbelt water onder vandaan… En we maken een omweg… De boot begint vol te lopen. Als we in het water terechtkomen met de schmink op ons gezicht.
Wilma, genieten van deze vaart over de Nijl. We maken er grapjes over: het kost ons niets: varen in een authentieke vissersboot over de Nijl. Als toeristische attractie moet je er aardig wat voor betalen.
We zwaaien naar de kinderen. Veilig komen we aan de overkant. De booteigenaren hozen de boot leeg voor de terugtocht.
Onder gezang, wat angstige gezichtjes komen aan. We vinden een fijne plek, versierd met vlaggen en tekeningen. Het feest kan beginnen. Ieder kind mag bij Sinterklaas komen, ontvangt positieve woorden en een cadeau. Er zijn Nederlandse pepernoten en schuimpjes, waar zelfs de volwassenen blij van worden.
Als de cadeautjes zijn uitgedeeld, een groepsfoto is gemaakt, vertrekken we weer. Sinterklaas en de twee pieten kleden zich om en voegen zich in het gezelschap. Beetje tricky… Er zijn een paar oudere kinderen, op de grens van geloven en herkennen.
‘Ach, nee, wat jammer, is sinterklaas al geweest?! Heb ik het gemist? Zo jammer, maar ik moest werken vandaag…’
De kinderen vertellen wat ze hebben beleefd en laten hun cadeautjes zien.
Het is gezellig om met een groep Nederlanders te zijn. Op de locatie waar we zijn (Nile It), zijn poffertjes gebakken en bitterballen gemaakt. Wat een heerlijk Nederlands middagje in de stralende zon van Uganda.

Deze week kwam ik twee Nederlandse kinderen tegen in Jinja.
‘He, Wilma!’
‘Hoi! Leuk jullie te zien!’
‘Jij was er niet he, met sinterklaas…’
‘Ik was er wel, je hebt…’ Oeps, nee… in je rol blijven.
‘Jaha, je was te laat.’
‘Klopt, wil jij mij volgend jaar op tijd waarschuwen als sinterklaas komt? Dan probeer ik er op tijd te zijn..’
Ze begint te giechelen: ’Nee, hoor, dat doe ik niet..’
Oké, dan ben ik weer te laat en kan weer zwarte piet spelen…

  • 06 December 2019 - 10:04

    Elwin:

    Prachtige ervaring weer. Benieuwd naar de foto's!

  • 06 December 2019 - 11:35

    Trudy:

    Wat heb je toch een heerlijke schrijfstijl. Ik geniet van je belevingen.

  • 07 December 2019 - 15:58

    Ina:

    Oh, zie het voor me. Ik ben ook ooit een zwarte pioet geweest. Een hele leuke ervaring..
    Voor jou zeker, helemaal als je achteraf word aangesproken waar je was...
    Of wist zij wel dat je piet was?
    Vind dat je alles wel kunt bundelen in een boek,. want zoals je dit beschrijft vind ik helemaal top.
    Probeer me soms in jou "rol" te verplaatsen, maar dat lukt toch niet.
    Veel succes en plezier. Groeten ons.

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Oeganda, Jinja

Thuis in Uganda

Wonen en werken in Uganda. Met ouders, verzorgers en leerkrachten samen oplopen in de opvoeding van kinderen.
Mijn focus is positieve communicatie en stabiele, veilige relaties.

www.narande.nl

Recente Reisverslagen:

02 Februari 2026

Thuiskomen en settelen. Coming home

22 Oktober 2025

Knopjes-angst,/Button Anxiety

14 Oktober 2025

DE Afrikaan bestaat niet/THE African doesn't exist

02 Augustus 2025

Muntjes

02 Juli 2025

Op zoek naar een zwangerschapsjurk

01 Juni 2025

‘Ik heb de afgelopen 2 nachten niet kunnen slapen'

06 April 2025

Ben jij zijn oma? Are you his grandmother?

01 Januari 2025

Na een lange dag… (English below)

22 Oktober 2024

Wie? IK?

18 Juni 2024

Aron

03 April 2024

Soms valt het niet echt mee…

27 December 2023

Payday!

01 November 2023

Niet op gerekend...

15 Augustus 2023

Couple Cards

17 Februari 2023

Foutje

17 Februari 2023

Muzee

29 Januari 2023

Twee doosjes en een startend huwelijk..

11 December 2022

‘Ik heb mijn giraffenhart meegenomen… ‘

02 December 2022

'Ik heb een baan!'

30 Oktober 2022

Grote wasjes, kleine wasjes, doe ze in de wasma...

05 Oktober 2022

'Spelen' bij Wilma

13 September 2022

Nog een stapje verder…

29 Augustus 2022

Waar gaat het heen?!

13 Juli 2022

Mijn vriendinnetje

30 Juni 2022

Etnisch profileren

23 Juni 2022

Schilderstape of ductape?

24 April 2022

Dichterbij komen

31 Maart 2022

En dan ben je drie kilo lichter…

01 Maart 2022

Dat papiertje...

23 Januari 2022

Vakantie in Nederland?!

18 Oktober 2021

De voorbereidingen….

05 September 2021

Ja, komt u maar, mevrouw...

13 Augustus 2021

Openluchtmuseum

25 Juni 2021

Een foto met een grappig verhaal… voor mij toch ni

07 Juni 2021

DE prik en opnieuw een lockdown

21 Mei 2021

Mijn blauwe schoenen

09 Mei 2021

Huilen met de mensen die verdriet hebben…

10 April 2021

Communiceren met je rugzak

21 Maart 2021

Eieren

08 Maart 2021

Beledigend?

16 Februari 2021

Stampende machines

19 Januari 2021

Ventiel(akke)fietje

04 Januari 2021

En ‘pats’….

19 December 2020

Na de ongemakkelijke boodschap

13 December 2020

Zo gaat dat nu eenmaal…

23 November 2020

IK heb je nodig

01 November 2020

Terwijl Handel’s ‘Comfort ye my people’ in mijn or

30 September 2020

Mijn reis om een werkvergunning te verkrijgen

20 September 2020

Ontberingen of uitdagingen om flexibel te zijn…

14 September 2020

‘En je auto is…

08 September 2020

Het is niet voor niets geweest...

14 Augustus 2020

Geen gemakkelijke boodschap…

07 Augustus 2020

Corona Coupe

12 Juli 2020

Inventief Uganda

18 Juni 2020

Money management

07 Juni 2020

Wanneer helpen pijn doet…

28 Mei 2020

Mijn zintuigen moeten tot rust komen…

22 Mei 2020

Wat poppetjes doen...

22 April 2020

Hier zit ik dan... vijfde week

22 Maart 2020

De komende 32 dagen…

08 Maart 2020

29 jaar en in een paar maanden oma worden…

18 Februari 2020

Voetbal

08 Februari 2020

Kapot

03 Februari 2020

Bandje wisselen

19 Januari 2020

Parkeren

09 Januari 2020

Geweld en Liefde

04 Januari 2020

Daaaag 201… eh.. .Samsom…

28 December 2019

Gelukkig met kerst geen vlees

21 December 2019

Ik voel me totaal niet oké…

06 December 2019

Sinterklaas in Jinja

01 December 2019

Bruine sneeuw…

19 November 2019

Is werken en wonen in Uganda leuk?

28 Oktober 2019

Pechgeval

17 Oktober 2019

Na drie maanden terug in de sloppenwijk.

04 Oktober 2019

Weer zo’n zieke mug op bezoek gehad…

08 September 2019

In de discobus

25 Augustus 2019

Bezoek aan Orisai

03 Augustus 2019

Randje sloppenwijk 3

03 Augustus 2019

Randje sloppenwijk 3

24 Juli 2019

Op het randje van de sloppenwijk… 2

18 Juli 2019

Randje sloppenwijk 1

30 Juni 2019

Een dagje op de boerderij bij Eline

17 Juni 2019

Rillend van de warmte (en de kou)

10 Mei 2019

Ga heen en wordt warm…

06 Mei 2019

Slachtoffer gezocht

01 Mei 2019

Nederlandse tijd

25 Maart 2019

Nog 7 nachtjes slapen…

15 Maart 2019

Was en warmte

28 Februari 2019

Ziekjes

23 Februari 2019

Storm

20 Februari 2019

Hiep hiep hoera!

06 Februari 2019

To the West…

22 Januari 2019

Familieslippers

12 Januari 2019

Alles komt goed….

02 Januari 2019

Pre-visit, gomezi en meer…

25 December 2018

Vredestichter…

22 December 2018

Because of Christmas… (omdat het Kerst is)

09 December 2018

Sorry, opnieuw Serere…

02 December 2018

Dat heb ik weer….

23 November 2018

‘Deep in the village’ Ver weg van stad en luxe..

20 November 2018

'We zitten er klaar voor!'

15 November 2018

Daar waar geen weg is…

03 November 2018

Ik ben boos!

08 Oktober 2018

We spelen alleen maar...

03 Oktober 2018

Zelfs het gras lijdt onder geweld in families

28 September 2018

Een les in vertrouwen

31 Augustus 2018

Dus.. ik moet onder ogen zien...?

19 Augustus 2018

Zenuwachtig friemelend...

19 Augustus 2018

Met mijn handen in de stront…

15 Juli 2018

Ik heb een week niet in de spiegel gekeken…

01 Juli 2018

‘Ik ben er helemaal klaar mee!’

01 Juli 2018

Detox van Social Media

19 Juni 2018

In the pub

30 Mei 2018

Soms mag ik nog veel leren...

18 Mei 2018

Water gieten op droge grond…

14 Mei 2018

Rouwen

22 April 2018

Pork eten…

20 April 2018

De vuilnisophaaldienst…

10 April 2018

Downsizen

05 April 2018

Ooit een bruin gezicht zien oplichten?

27 Maart 2018

Wees voorbereid!

22 Februari 2018

Loslaten

30 Januari 2018

Hoe het allemaal begon...
Wilma

Video-interaction coaching Family coaching FST Certified (Family Trauma Hulp) GevoelsVerkenner

Actief sinds 30 Jan. 2018
Verslag gelezen: 578
Totaal aantal bezoekers 88490

Voorgaande reizen:

30 Januari 2018 - 31 December 2025

Thuis in Uganda

16 Oktober 2023 - 19 Oktober 2023

Friendship Cards en Couple Cards and more Cards

23 September 2023 - 07 Oktober 2023

Montana, Livingstone, Missoula

23 September 2023 - 07 Oktober 2023

Montana, Livingstone, Missoula

Landen bezocht: