Ben jij zijn oma? Are you his grandmother?
Door: Wilma
Blijf op de hoogte en volg Wilma
06 April 2025 | Oeganda, Jinja
(English below)
Vragend kijkt een meisje met donkere ogen naar haar Ugandese vriendje en naar mij.
Het duurt even voordat het tot mij doordringt waar hier gebeurd.
Ik zit op mijn hurken op het schoolplein van de kleuterschool met een groep kinderen om mij heen.
Ik? Oma?
Ik schiet in de lach… Hoe kan een blanke Nederlandse vrouw oma zijn van een echt Ugandees kind.
‘Nee,’ zeg ik ‘ik ben niet zijn oma.’
‘Wat ben je dan?’
Dat is een goede vraag. Ze hebben mij nog nooit op school gezien. Dus wie ben ik en wat kom ik er doen?
Deze middag ben ik op school, voor de eerste keer ga ik de klassen in. Ik ben gevraagd om hier te helpen met de kinderen en het moeilijke gedrag waar ze mee te maken hebben. Het is een internationale school. Veel verschillende culturen hier. Ik kan er er meteen zes benoemen. Waarschijnlijk ligt het aantal hoger. Verschillende manieren van opvoeden, communiceren, onderwijzen.
Een week geleden had ik mijn eerste ontmoeting met de leerkrachten. Beetje onwennig van beide kanten. Wat was ik blij met deze vraag: ‘Ga je ons (leerkrachten) ook helpen?’
Ja! Dat is mijn doel! Leerkrachten toerusten. Ik wil ook graag met individuele kinderen werken maar dat veranderd de klas niet. Als ik kan delen met leerkrachten gaat het effect hebben voor meerdere jaren, meer kinderen die ervan kunnen profiteren.
Deze middag heb ik vijf klassen korte video opnames gemaakt. Een aantal heb ik met de leerkrachten teruggekeken. Niet één op één, zoals ik in Nederland zou doen, maar meteen met de hele groep. Toch het mooie van de Afrikaanse cultuur: We doen het samen.
Bijzonder om samen te leren van elkaars videos: Wat gebeurt hier? Wat wil het kind je vertellen (verbale/non verbale)? Hoe reageer je erop? De leerkrachten waren blij en vroegen wanneer ik weer terug zou komen.
Tja, ik heb dit jaar een crazy reisschema. Maar ik kom terug omdat jullie willen leren, dat maakt het waard om in jullie te investeren!
Ik zal mijn eerste bezoek aan de klassen blijven herinneren met een glimlach: Ben jij zijn Djadja (oma)?
Is that your grandma?
A girl with dark eyes looks questioningly at her Ugandan boyfriend and at me.
It takes a moment before it sinks in what is happening here.
I am crouched down in the playground of the nursery school with a group of children around me.
Me? Grandma?
I burst out laughing… How can a white Dutch woman be the grandmother of a real Ugandan child.
‘No,’ I say, ‘I am not his grandma.’
‘What are you then?’
That is a good question. They have never seen me at school. So who am I and what am I doing here?
This afternoon I am at school, going into the classrooms for the first time. I have been asked to help here with the children and the difficult behavior they have to deal with. It is an international school. Many different cultures here. I can name six right away. The number is probably higher. Different ways of raising children, communicating, teaching. A week ago I had my first meeting with the teachers. A bit awkward on both sides. How happy I was with this question: ‘Are you going to help us (teachers) too?’
Yes! That is my goal! Equipping teachers. I also want to work with individual children, but that does not change the class. If I can share with teachers, it will have an effect for several years, more children who can benefit from it.
This afternoon I made five short video recordings in the different classes. I watched a number of them with the teachers. Not one-on-one, as I would do in the Netherlands, but immediately with the entire group. Still, the beauty of African culture: We do it together.
Special to learn together from each other's videos: What is happening here? What does the child want to tell you (verbale/non verbale)? How do you respond to it?
The teachers were happy, learned a lot and asked when I would come back.
Well, I have a crazy travel schedule this year. But I am coming back because you want to learn, that makes it worth investing in you! I will always remember my first visit to the classes with a smile: Are you his Djadja (grandmother)?
-
06 April 2025 - 21:42
Ina:
Dag Wilma. Toen ik dit verslag van je las, dacht ik aan jouw werk in Spakenburg..als ik het niet goed heb, moet je het mij maar zeggen, maar je bent hier toch ook onderwijzeres geweest? Daaraan koppel ik de conclusie dat je daarom deze leerkrachten graag verder wilt helpen! Hoe mooi is dat? Wat een zegen voor deze mensen. Jij dóet het maar. Met je volle agenda van bezoekjes links en rechts. Ook heb je het over een crazy-reisschema...Zit er wat in het verschiet? Misschien voel je aan waar ik aan denk...Al met al wensen we jullie Gods zegen op jullie wegen. Warme groet vanaf deze kant.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
