Storm
Door: Wilma
Blijf op de hoogte en volg Wilma
23 Februari 2019 | Oeganda, Wairaka
Zo, zit ik hier…
Afgelopen nacht een storm gehad. Ja, echt hier in Uganda. Veel wind, harde wind. En uren regen, niet een beetje maar het hoosde.
Op een gegeven moment ben ik mijn bed uitgegaan. Es even kijken hoe het er buiten uitziet. Mijn huisje staat op het laag punt van de compound. Als het water echt gaat stromen…
Terwijl ik in het donker uit mijn halfhoge slaper duikelde… Ja, de stroom was er al af, voelde de vloer toch wat bijzonder aan.
Ja hoor, water… Een kleine Nijl vormde zich een weg naar de verste hoek van mijn zitkamertje. Daar vond het een bananenmat, die aardig wat water opgezogen, verzamelt heeft.
Ik heb een bijzondere ‘gloeilamp’ in mijn woonkamer. Tijdens normaal gebruik laadt hij op. En het geeft, voor momenten als nu, voor maximaal 4 uur licht.
Even wat licht gebruikt mijn woonkamer te ontruimen. Afgelopen woensdag heb ik mijn kast opgehaald. Nu zijn alle boeken en spelletjes van de grond. Wow! Wat een timing. Een grote doos vol bijbels heb ik nog gered van het water.
De donderslagen waren luid en dichtbij. Het glas in de sponningen trilden. Ik dacht even dat ze eruit zouden knappen. Het was een kort nachtje.
En als zoiets gebeurt, weet je dat elektra de volgende dag een probleem is… Mijn koelkast is weer warm, mijn vriesvakje weer helemaal ontdooid. Het zal toch niet waar zijn… Iedere keer als ik gehakt/vlees koop (en laat dat eens in de maand zijn), valt de stroom uit. Dat betekent in korte tijd al het vlees opmaken. Ik denk erover om maar te stoppen om vlees te kopen.
Je kunt er een lelijk woord op zeggen, als de stroom zolang eraf is, gaat het water er ook af. En ja, hoor, tegen het eind van de middag werd de waterdruk al minder. Dus nu ook geen water meer. Daar heb ik me al op voorbereid. Jerrycans met water staan klaar.
Ik kijk naar die gele jerrycans…dit is wat ik heb. Wat ik niet weet, is hoelang dit gaat duren. Hoe zuinig moet ik met het water zijn?
Als ik er een bekertje uithaal om mijn handen te wassen, schrik ik ervan hoeveel water ik gebruik… En dat alleen al voor handen wassen! Ik moet de afwas nog doen. Ik heb hier alleen koud water… Water koken…de waterkoker werkt niet. Durf ik ook niet meer te gebruiken. Waarschijnlijk maakt hij kortsluiting. Dat wil ik niet nog een keer op mijn geweten hebben: ons blok of de hele compound zonder stroom.
Water koken! Dat kan…wel wat werk met mijn kleine pannetjes om een afwasteiltje te vullen.
Ineens bedenk ik: als mijn gasfles nu ook leeg zou zijn… Hoe ga ik dan reageren? Hoe ga ik het oplossen?
Ondertussen regent het alweer, bliksemschichten gaan door de lucht. Ik pak mijn paraplu, mijn tasje met toiletpapier, slippers aan mijn voeten. Met mijn Wakawaka (solarlampje) loop ik naar de wc.
Zo slecht heb ik het nog niet. Ik heb nog steeds een goed dak, stevige muren, eten, kleding. Mensen om mij heen hebben dit niet. Hun huis is kapot, alles nat.
Morgen als de zon schijnt kan ik mijn powerbank weer opladen en zo mijn telefoon werkend houden.
Mijn laptop opladen?…Ach, voor dat luxeprobleem komt later wel een oplossing.
Afgelopen nacht een storm gehad. Ja, echt hier in Uganda. Veel wind, harde wind. En uren regen, niet een beetje maar het hoosde.
Op een gegeven moment ben ik mijn bed uitgegaan. Es even kijken hoe het er buiten uitziet. Mijn huisje staat op het laag punt van de compound. Als het water echt gaat stromen…
Terwijl ik in het donker uit mijn halfhoge slaper duikelde… Ja, de stroom was er al af, voelde de vloer toch wat bijzonder aan.
Ja hoor, water… Een kleine Nijl vormde zich een weg naar de verste hoek van mijn zitkamertje. Daar vond het een bananenmat, die aardig wat water opgezogen, verzamelt heeft.
Ik heb een bijzondere ‘gloeilamp’ in mijn woonkamer. Tijdens normaal gebruik laadt hij op. En het geeft, voor momenten als nu, voor maximaal 4 uur licht.
Even wat licht gebruikt mijn woonkamer te ontruimen. Afgelopen woensdag heb ik mijn kast opgehaald. Nu zijn alle boeken en spelletjes van de grond. Wow! Wat een timing. Een grote doos vol bijbels heb ik nog gered van het water.
De donderslagen waren luid en dichtbij. Het glas in de sponningen trilden. Ik dacht even dat ze eruit zouden knappen. Het was een kort nachtje.
En als zoiets gebeurt, weet je dat elektra de volgende dag een probleem is… Mijn koelkast is weer warm, mijn vriesvakje weer helemaal ontdooid. Het zal toch niet waar zijn… Iedere keer als ik gehakt/vlees koop (en laat dat eens in de maand zijn), valt de stroom uit. Dat betekent in korte tijd al het vlees opmaken. Ik denk erover om maar te stoppen om vlees te kopen.
Je kunt er een lelijk woord op zeggen, als de stroom zolang eraf is, gaat het water er ook af. En ja, hoor, tegen het eind van de middag werd de waterdruk al minder. Dus nu ook geen water meer. Daar heb ik me al op voorbereid. Jerrycans met water staan klaar.
Ik kijk naar die gele jerrycans…dit is wat ik heb. Wat ik niet weet, is hoelang dit gaat duren. Hoe zuinig moet ik met het water zijn?
Als ik er een bekertje uithaal om mijn handen te wassen, schrik ik ervan hoeveel water ik gebruik… En dat alleen al voor handen wassen! Ik moet de afwas nog doen. Ik heb hier alleen koud water… Water koken…de waterkoker werkt niet. Durf ik ook niet meer te gebruiken. Waarschijnlijk maakt hij kortsluiting. Dat wil ik niet nog een keer op mijn geweten hebben: ons blok of de hele compound zonder stroom.
Water koken! Dat kan…wel wat werk met mijn kleine pannetjes om een afwasteiltje te vullen.
Ineens bedenk ik: als mijn gasfles nu ook leeg zou zijn… Hoe ga ik dan reageren? Hoe ga ik het oplossen?
Ondertussen regent het alweer, bliksemschichten gaan door de lucht. Ik pak mijn paraplu, mijn tasje met toiletpapier, slippers aan mijn voeten. Met mijn Wakawaka (solarlampje) loop ik naar de wc.
Zo slecht heb ik het nog niet. Ik heb nog steeds een goed dak, stevige muren, eten, kleding. Mensen om mij heen hebben dit niet. Hun huis is kapot, alles nat.
Morgen als de zon schijnt kan ik mijn powerbank weer opladen en zo mijn telefoon werkend houden.
Mijn laptop opladen?…Ach, voor dat luxeprobleem komt later wel een oplossing.
-
23 Februari 2019 - 17:31
Ina:
oei, oei, wat een .....Nee, mag ik niet zeggen, want jij bent er inmiddels aan "gewend" en pas dan ervaar je hoeveel weelde wij hier hebben. Nu wij door het beleid van het kabinet hier in Nederland, een stap (!) terug moeten doen, wordt er veel geklaagd. Maar zo slecht hebben we het nog niet.
Ik zeg altijd: Niet klagen, maar dragen en bidden om kracht!
Fijn om weer wat van je te lezen.
Vandaag hebben wij een drukke dag gehad. Vanmorgen4 personen op de koffie voor Alberts verjaardag en zijn familie in de kerk: 29 personen. Morgenmiddag komen mijn kinderen en kleinkinderen en dan is het "sloes".
We zijn erg dankbaar dat we elkaar nog hebben in goede gezondheid.
Ontvang van ons de hartelijke groeten. -
24 Februari 2019 - 16:17
Coen:
Mooi avontuur Wilma, succes met al je luxe problemen. Leren leven in afhankelijkheid is echt heeel moeilijk voor een westerling. Gods zegen daar.
Coen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
